Birgün melek ile seytan karsi karsiya gelmisler.

Ikisi de birbirinin gözlerine bakip,

gözlerindeki ifadeyi okumaya çalisiyormus.

Melek, seytanin yüreginde kesin bir fesatlik oldugunu,

seytan ise melegin yüreginin ne kadar temiz oldugunu biliyormus.

O sirada çok güzel bir müzik çalmaya baslamis.

Seytan ellerini melege dogru uzatmis ve;

"benimle dans eder misin?" demis.

Melek bunu duyunca sasirmis, o anda birden elini seytana uzatmis ve

dans etmeye baslamislar.

Calan müzik o kadar güzelmis ki

ikisi birden romantik saatlere mahkum olmuslar

ve melek bir an seytanin içindeki kötülükleri unutmus.

Seytan dans sirasinda melege dönmüs ve;

"seni seviyorum, ya sen?" demis.

Melek yine bir şok daha yasamis. Durmus ve düsünmüs bir an.

"Seytan neden bana böyle birsey desin ki? ama olsun yine de bende ona

gerçek olmasa bile bir cevap vereyim" demis içinden ve melekte

Seytana dönmüs;

"bende seni seviyorum" demis.

Iste o gün, yeryüzünde dürüstlügün romantizme boynunu büktügü ilk an olmus...